Mijn naam is Rebecca Leidelmeijer. Ik ben 12 jaar actief binnen de maatschappelijke dienstverlening van Stichting Humanitas.

Momenteel maak ik mij nuttig bij het organiseren van vakanties voor kinderen uit een gezin met economische- en/of sociale problematiek, daarnaast verleen ik psychosociale- en praktische hulpverlening aan mensen met hiv-gerelateerde problematiek.

 

Ik kan veel van mijn kwaliteiten en passie kwijt in het werk en ik doe het nog altijd met veel plezier. Wat ik niet geheel tot uiting kon brengen is mijn creativiteit. Gelukkig had ik daar alle ruimte toe in mijn privéleven. Om mijn creativiteit te kunnen uiten heb ik mezelf het vak van tatoeëren aangeleerd. Dit kwam niet geheel uit een onverwachte hoek, gezien ik zelf van deze vorm van lichaamsversiering houd en mijn oudste zoon ook zijn interesses begon uit te spreken over het zetten van een tatoeage.

“Mijn motto is: Als het aangeleerd kan worden, kan ik het wellicht ook”

Allereerst heb ik me ingelezen op de verschillende aspecten van het vak; de huid, de hygiënerichtlijnen, stencils maken, machine-instellingen, naalden, etc. Vervolgens ben ik gaan wennen aan het leiden van de tattoo machine en daarna ben ik gaan oefenen, oefenen en oefenen, waarbij ik voornamelijk mezelf als testobject heb gebombardeerd. Ik ben inmiddels een aantal jaar verder en kreeg de ambitie om ook andere mensen blij te maken met een plaatje. Echter voel ik me niet thuis in het grosse deel van de tattoo wereld; Het is een harde wereld met een competitief sfeertje. Ik voelde daarom niets voor het openen van de zoveelste tattoo shop. Alles veranderde voor mij door een frisse wind binnen Stichting Humanitas. Gijsbert van Herk nam zijn intrede als hoofd van de raad van bestuur, een man met het hart op de juiste plaats en een commerciële inslag. Bij een toespraak sprak hij met passie over zijn interesse in out-off-the-box-ideeën met betrekking tot de ontwikkeling van de stichting. Gekscherend noemde hij het voorbeeld: een koffieshop in een bejaardentehuis. Dat heeft me aan het denken gezet: “Hoe fantastisch zou het zijn als ik mijn twee passies zou kunnen combineren!”. Een aantal maanden later introduceerde ik het idee bij Meneer van Herk. Hij heeft het idee omarmd en samen met de facilitaire dienstverlening en de afdeling communicatie hebben we het idee omgezet tot realiteit.